Słucham Tuska

Premiera Tuska w moim odtwarzaczu (Wikipedia jeszcze o nich nie wie; tak, nadal lubimy niszowe zespoły).

Tree of No Return brzmi jak klasyczny Crowbar pomieszany z nie tak klasycznym The Dillinger Escape Plan inspirowany wczesnym Isis (tu i ówdzie jakby zaleciało także Toolem). Generalnie: dosyć wariackie.

The Resisting Dreamer nie umiem tak na szybciora poszatkować na szufladki; czy to objaw oryginalności? ;) Mniej wariackie, bardziej klimatyczne. Fajne.

[Czy fajniejsze niż rząd Tuska – nie ośmielam się oceniać ;)]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s